sometimes
we close our eyes and just listen to the echoes of our hearts. We all
fall in love and there times that we love so much that we lose
ourselves in our own emotions. More often than that, we wonder why
there are love that grow and love that grows cold.
We start to search for answers, and try to find where love has gone
wrong. But in the end, we find ourselves where we started. we cannot
question love when it has its own reasons. Love will alway be as it
always has been, silent, mysterious and deeply profound.
Many of us believe that love is forever, that love never dies, only to
be disillusioned in the end, when we find our hands empty and our
hearts longing. We've mistakenly looked at love as a need to be
fulfilled. But love is only a gift given to us. We should not hold it
in our hands for we may never find the strength to let it go when it
decides to leave. We should only embrace its warmth and glow while it
lasts, and then freely open our arms when it's time to say goodbye.
When we fall in love with someone, we don't want that feeling to end
for it is everything we are and everything that we wanted to be. We
pray that love will stay and grow in our hearts. But if it doesn't then
we should never let our lives be taken by it for life should not end
where heartaches being. There is always a reason why we have to move
on. When we have to say goodbye to the feelings we wanted to stay
forever, let us not wave our hands with a heavy heart, for love will
have to set its wings free and fine a place where it belongs.
we
may have lost it, but then again when we close our eyes and listen to
the echoes of our hearts, we will hear that feeling resounding silently
forever. Then, we'll know that it has never left us, for the good that
we have become because of love will aways stay. It will always be there
reminding us that we should be thankful and happy not because we have
lost love but because for once in our lives that feeling lived in our
heart and made us happy. ~ Joe d' Mango.
Ilang araw pa lang ang nakalilipas mula ng tayo'y huling nagkita, pero bakit nami miss na kita? Kelan kaya tayo magkikitang muli? Naalala mo ba ako? Nami miss mo rin ba ako? Feeling ko gusto na kita? Gusto mo rin ba ako? I text mo lang ako at kumustahin, masaya na ako, gusto kitang tawagan, gusto kong marinig ang iyong boses, gusto kong sabihin sayo na nami miss na kita, gusto kong marinig na nami miss mo rin ako.
Ano ba tong nangyayari sa akin? hindi ko maintindihan, gusto kita pero hindi ko alam kung gusto mo rin ako? Ang gulo...
"When we fail in our relationships, we ask ourselves what went wrong. There are times when nothing was wrong. Sometimes love just naturally fades away and this happens to people who are simply not meant for each other. I know it is difficult to comprehend why relationships suddenly take unexpected turns. But, it always happens. People we treasure are taken away from us for a reason. Sometimes we have to stop asking why and just accept our fate. If there is certainty in that end, then we should stop being bitter and just be thankful that for once, we have loved and shared our life." - Joe D' Mango
Ang galing mag advice ni Joe, para bang ang dali lang tanggapin ang lahat. Pero siguro kung sa kanya nangyari yun, di nya rin ang alam ang gagawin nya. Oo masarap yung feeling na may nagmamahal at nagke care sayo, pero kakambal naman nun eh sangdamakmak na sakit at drum-drum na luha. Alam ko dahil napagdaanan ko na rin yan. Yung tipong pag gising mo sa umaga ang ganda agad ng mood mo. Naka smile ka kahit wala naman dahilan, yung tipong mukha ka ng tanga, lam mo yun?
Matagal-tagal na rin nung huli kaming magkausap, nung huli kong maramdaman ang mainit nyang yakap, nung huli kaming magdesisyon na tigilan na ang lahat, masakit mang tanggapin pero alam naming pareho na wala nang second chance. Matagal kong dinamdam ang mga nangyari, hindi ko nagawang maka move-on agad, araw-araw sa loob ng mahigit limang taon, sya lagi ang naiisip ko hanggang sa panaginip ko. Gusto ko syang Makita at makausap pero baket pa, kung muli lang akong masasaktan at luluha (naks!)
My friend once said, “siguro kaya ka ganyan kasi wala ka pang naging bf after nya” hindi rin, kasi I’m open naman for possibilities, meron din naman dumating na iba, problem lang was I find it hard to completely trust ‘em, nagkaron ako ng takot to take the risk kaya hindi natutuloy. Ewan ko, siguro ako lang talaga ang may problema. Pero…that was before…
Earlier this year, after talking to my friend, narealized ko na ang dami kong sinayang na opportunities at kelangan ko na talagang mag move on. Sabi nga ni Joe ‘don’t pin your hopes on someone who doesn’t love you anymore, there will always be someone more deserving of your time and attention”
So I decided to put an end to my kagagahan. I let him go na, after so many years of keeping him to my heart I finally decided to let him go. Balak ko pa nga sulatan sya eh, pero sa blog ko na lang ginawa mas ok eh! Ang sarap pala ng feeling na finally pinakawalan mo na yung matagal mo nang dinadala sa dibdib mo. Para akong nabunutan ng tinik. Natuto akong intindihin yung true meaning of acceptance. I've learned to accept the fact that He and I were not meant to be together. I've learned to accept my fate and stop living in the shadows of his memories. Lagi ko na lang iniisip na meron pa rin nakalaan para sakin. I’m giving myself a chance and I know love will grow in my heart again.
From time to time naalala ko pa rin sya pero yung feelings ko para sa kanya, wala na, parang yun sa kanta ni Lea S. “I remember the boy, but I don’t remember the feeling anymore”
Pullip. A collectible fashion doll, about 12 inches tall (almost the same size of Barbie) with an oversized head . It has a unique eye mechanism that allows the eyes to move back and forth, and wink, using levers on the back of the head. It's highly articulate and can be personalized and customized. This dolls are very dear, it costs around P4,000 to P5,000 depending on the rarity or model. Mahal noh?! But I think it's worth your money naman coz they're really kawaii (pretty).
the rain has stopped... the storm has passed...look at all the colors now the sun's here at last... have you ever heard of that song? Well the rain has stopped and the super typhoon has definitely passed but why am I still sick?! LOL! It's been over a week but I'm still coughing :( I don't like this!
Anyway, I took this in the back yard one bright and sunny day. I was looking for something to brighten up my gloomy day and this is what I found! A bright and sunny little yellow flower!
I hope my coughing stops...It really ANNOYS me! Can't drink cold water, can't eat sweets, can't eat chocolates, can't eat cakes. I feel so AWFUL! :(
I feel sick :( I'm coughing terribly since last week. Feeling ko nga parang ang dami dami kong plema sa katawan LOL! Sana mag stop na sya kasi nakakahiya na eh, lalo na pag meron akong kausap sa phone. Panay ang ubo ko, disturbing LOL!
Maiba ako, haaaaaaaay christmas is really fast approaching...pasko naaaaaaa! wala pang papaaaaaa! haaaaaay buhay!! LOL! ang mga commercial sa tv puro pang christmas na, favorite ko yung sa Chow_king at Co_ke syempre! Ang laki na naman ng kita ng mga malls at mga tindera kasi sa kanila napupunta ang mga 13th month pay at bonus ng mga tao kapalit ng tinda nila of course di ba! Ang dami na naman datung ng mga bata (sarap maging bata :D) Ang mga kabataan pa naman ngayon mas ma-appreciate nila pag pera ang binigay mo kesa laruan at damit! minsan nga nagdedemand pa kung anong gustong regalo, astig! grabe na yan ha! Dati rati kahit 10 pesos lang masaya na kami, ngayon pag binigyan mo ng bente hindi na magte tenk yu, titingnan ka pa ng masama LOL!!! Minimum atang aginaldo ngayon eh 50 pesos, yun eh kung talagang walang wala ka na ha! Pero syempre nakakatuwang tingnan ang mga kabataan na naglilibot sa bahay bahay lalo na sa mga ninong at ninang para manghingi ng gift nila, kasi naalala mo dati ganun din ginagawa mo. Gigising ng maaga, maliligo at magbibihis ng bago mong pamaskong damit tapos sabay sabay kayo ng mga kaibigan mo magpupuntahan sa kaniya kanyang ninong at ninang, pag nakatanggap ng regalong laruan masaya na kayo nun. Pagdating ng hapon sabay sabay na kayong maglalaro. Simple lang ang buhay. Ngayon, ang mga kabataan wala nang social life, laging nasa computer, o kaya napupudpod na mga daliri kakapindot sa kanyang psp or nintendo wii.
Anyway, mabalik ako sa pasko, i'm sure masaya ako kasi kasama kong mga mahal ko sa buhay lalo na ang mga pamangkin ko, first time namin magkakasamang lahat ngayon pasko. Pero siguro mas sasaya ako kung meron akong special someone na maggigreet at ki kiss sakin under the mistletoe LOL!
yun lang!
Kung natatandaan nyo nag post ako tungkol sa Tacloban, well meron nang konting pagbabago, just recently lang nagkaron na ng direct flight from Tacloban to Cebu via AirPhilippines, every M-W-F and Sundays, saya di ba? at least mababawasan na ang oras ng travel natin if we want to go to Cebu, kasi hindi na tayo sasakay ng bus at bibiyahe ng dalawang oras papuntang Ormoc then pagdating dun sasakay ng supercat at maglalayag ng 2 1/2 hours (minsan delay pa dating ng barko so mag aantay ka ng matagal sa terminal) para lang makarating ng Cebu, hassle diba?! Ngayong meron nang direct flight mas convenient kasi approximately 30 minutes lang ang travel mo, wala pang kapagod-pagod, siguro pinaka hassle na lang dun eh yung pagkuha mo ng baggage mo na normally eh inaabot ng ilang minuto din, pero mas ok na yun kesa magtravel ka ng 5 to 6 hours. San ka pa?!
Nabanggit ko rin last time na Dunkin Donuts lang meron dito at walang MisterDonut! well...well..well... just recently lang din nagkaron na sila ng store dito, at di lang isa ha!! siguro more or less 5 stores dun lang yun sa may downtown area, ewan ko lang sa iba pang lugar dito, nakakatuwa ah kasi everywhere you go, may makikita kang may bitbit na box ng MisterDonut, nung first openiing day sobrang dami ng tao na gustong bumili ng donut (syempre, isa na ako sa mga nandun nakipila at nakisiksik LOL!). Hay tao nga naman, basta bago pag-aaksayahan talaga ng oras at kahit mamanhid na ang mga binti sa kakatayo at paghihintay sa pila ok lang basta makabili, pero after few days or weeks magsasawa na din.
Yun lang!
Cute noh?!
Momiji dolls are an impossibly cute collection of message bearing friendship dolls from the land of the rising sun (Japan) these hand-painted beauties are set to take over the desk of designer doll fans. and best of all inside every 3 inches doll is a tiny folded card for your own secret message.
My personal favorite is Sakura (the little girl in her uniform) and laughing (the orange-haired lady). Wala pa ako nito gusto ko pa lang magkaron pero hindi ko alam kung meron dito sa Pilipinas. Cute talaga!
Last Monday habang ako'y naghihintay ng oras ng aking flight papuntang Tacloban, napansin ko napakadaming Koreans na nagkalat sa terminal at lahat sila pasakay sa biyaheng Caticlan syempre Boracay destination nila malamang. As a korean fanatic na gaya ko tuwang tuwa naman ako lalo na sa mga couples na nakikita kong palakad lakad sa loob ng terminal kasi kung hindi sila pareho ng shirts eh ang pang ibaba or shorts/pants naman sila magkapareho (sorry walang picture), nakakatuwa silang tingnan kasi syempre malalaman mo talaga na lovers sila or couple dahil nga same ang outfit nila. Meron pa nga akong nakita na kahawig ng mga sikat na artista sa korea, gaya ni Cho Insung, cute sya ha! dumaan kasi sya sa harap ko twice and nag smile sya sakin (ahihihihi) syempre smile back naman ako pa cute noh! kaso lang nung bumalik ulet sya para tingnan ang monitor kung saan naka post un mga flight skeds eh kasama na nya un gf nya at pareho sila ng shorts hahaha! asar!! Anyway, buti na lang hindi delayed ang flight namin pero worth it naman paghihintay ko ng isang oras kasi hindi naman ako nainip dahil sa mga nakikita kong nakakatuwang Koreans.
Yun lang.
There’s nothing like a good weekend with beautiful landscapes, lush green, blooming flowers, chill out music, mouth-watering food and the company of good friends.
Sayang ang Tacloban, maraming magagandang lugar na pwede mong puntahan, kaya lang bakit ganun? Sadya bang mabagal ang takbo ng buhay sa ganitong lugar? Baket iisa lang ang mall (gaisano), baket Tacloban-Manila-Tacloban lang ang flight sa Eroplano? Bakit walang KFC? LOL Baket DunkinDonut lang walang MisterDonut? Bakit Shakeys lang, walang PizzaHut? Ang daming bakit…pero walang makuhang sagot. Haaaay… gusto ko nang umuwi sa Bulacan.
pwede rin! ;) food and nature they get along well, diba? hehehe read more
on weekend madness